Ale nie tacy z sejmu, tylko takie coś co jest w książce na końcu. Ktoś mi powiedział kiedyś, że lubi mnie za moją autoironię. No to zapraszam!

Od horroru zacznę - jak mnie nie wypier... z pracy to będzie cud. Ponieważ miałam w głowie łajno dziś, to źle wpisałam w drukarkę LOT kod i tak przez ćwierć dniówki mi ten zły LOT kod drukowała na pudełkach - 6 palet! Fuck! Dziś miała zmianę najlepsza szefowa w firmie - Kat (jest Irlandką, może dlatego taka spoko) i litościwie wzięła winę na siebie, ale jak ten złamas Alan to zobaczy i zacznie węszyć, to itak mnie wyj... z pracy. Panicznie się wzajemnie nie znosimy.  Byłoby 9 palet, ale żeśmy z Kat zachachmęciły trzy i poszły, jak się z tego zrobi jatka, to obie umoczymy. Powiedziałam Kat, że mi się ostatnio troche rozjebcyło życie prywatne - z tym, że użyłam oględniejszego slownictwa i nie wdawałam się w szczegóły (których de facto nie znam) - dlatego mnie zaćmiło z tym kodem, ale powiedziała, że to nie jest mój fault. No i wniosek się nasunął samoczynnie, że powinnam myśleć o pracy - przynajmniej w pracy. Ale o ile z paletami da się jeszcze coś zrobić, to z moim życiem już nie - jak zwykle - no i fiut z tym! Półtorej palety przepakowałam, ale cztery i pół ciagle stoi na środku hali, bo nie mam ich nawet gdzie skitrać. Jutro je rozpracuję. Hasło: "Zdążyć przed Alanem!"

A to jest tak a propos, jak mówią Francuzy:

http://www.youtube.com/watch?v=muDZD3wgoHI

Uwielbiam robić ścieżkę dzwiękową do swojego nic nie wartego życia! Pasjonujące, jak pewne teksty pasują. Mówią, że Kulki nie da się zniszczyć. Hm... może mają rację. Więc najpierw wypłukałam z organizmu toksyny, potem się wściekłam (czy tam na odwrót), a teraz pora zacząć się śmiać. A czy to będzie śmiech przez łzy to się jeszcze zobaczy, ale raczej nie. Bo jak zauważyła Gloria Gainor - "I will survive". Więc jak to mówimy - injoy guys - możecie sobie puścić w trakcie czytania, będziecie mieli soundtrack.

I jeszcze nieodparcie nasuwa mi się ta historyjka, jak to pewien sekretarz zapytał klasę robotniczą:

- Pomożecie?

- Pomożemy! - zażartowali robotnicy.

Z tym że w moim przypadku czasownik był trochę inny, ale równie wzruszający. Ale czasami i pożartować trzeba. Więc wszystko jest spoko i się proszę nie przejmować pierdołami.  Jakieś 25 lat temu napisałam przy jakiejś okazji, że jest jak jest i nie ma się co szczelać o glebę - no i tego się trzymajmy. Kulka jest okrągła,a bramki są dwie - strzały samobójcze mile widziane :)

A na moim forum kurdyjskim, jeden z moich kochanych braciszków, lat 23, napisał:

"Redbull może dodaje skrzydeł, ale klawiatura komputera doda ci jaj, których nigdy nie bedziesz miał w realnym życiu" - no, kocham ich po prostu! To jest chyba najlepszy komentarz do naszej walki wirtualnej z Turkami.

Ale najtrafniej pewnien stan rzeczy ujął stary alkoholik Erni Hemingway, któren stwierdził był poniekąd filozoficznie, ale raczej obstawiam, ze po pijaku:

"Miłość jest miłością, a zabawa zabawą, ale zawsze jest cicho, gdy zdycha złota rybka".

I o ile nie do końca zgadzam się z pierwszą częścią wypowiedzi, bo równie dobrze może być i często bywa na odwrót, to druga część trafia w samo sedno.

A co to ma wspólnego z resztą blogu? A w sumie nic. A musi? Jak musi, to niech będzie, że jest to życiorys autorki - a że autorki życiorys jest w zasadzie jak fraktal, to wystarczy zapoznać się z jakimkolwiek kawałkiem, żeby sobie wyrobić opinie o całości.

A takie mi sie nasunęło pytanie jeszcze - czy ktos sie orientuje ile razy francowaty Feniks jest w stanie odrodzic sie z gównianych popiołów? Jakby ktoś przypadkiem wiedział - choćby w przybliżeniu - to niech napisze w komentarzach.

I czekam na Was, moje bobry.